Се повеќе луѓе се решаваат да се хранат со сирови намирници. Под ова се подразбира користење првенствено на сировото овошје, зеленчук и јаткасти плодови како и на напитоците подготвени од нив. Во минатото не учеа дека готвењето е исклучително важно при подготвување на намирниците, бидејќи ни помага да ја свариме храната, ја омекнува (влакна од целулозата, месо) и ни овозможува квалитетно да ја започнеме првата фаза на варење, џвакање на храната во нашите усти. Исто така не учеа дека кога некој има проблеми со варењето не смее да јаде сирово туку готвено.

Се поставува прашањето дали цело време сме во заблуда. Дали сировата храна е навистина поздрава од зготвената? Со тек на време се покажало дека одредени хранливи материи (првенствено витамините и минералите) се уништуваат под влијание на висока температура и ја губат својата делотворност.

Студијата обликувана во „The British Journal of Nutrition“ од 2008 година, во која биле вклучени 198 поединци на стриктно сирова исхрана покажува дека испитаниците имале нормални количини витамин А и високи вредности на бета – каротен (антиоксиданси кои се наоѓаат во зелениот лисјест зеленчук и „жолтото,, овошје и зеленчук), но ниски вредности на антиксидансот ликопенЛикопенот е антиокиданс кој се наоѓа во доматите и другото црвено овошје и зеленчук (лубеница, гуава, црвени пиперки, папаја). Неколку студии во изминатите години го поврзувале високиот внос на ликопен со нискиот ризик на развој на тумори и срцеви заболувања (првенствено инфарк на миокардот).

Во јануари 2008 година била претставена студија во „Journal of Agriculture and Food Chemistry“, која тврди дека готвењето и готвењето на пареа подобро ги оддржува антиоксидансите, посебно каротеноидите, од пржењето. Една друга студија, пак, публицирана во истото ова списание, од 2002 година, укажува на фактот дека морковот со готвење го ја зголемува содржината на бета – каротен, антиоксиданс кој ја дава онаа црвено – жолта боја во овошјето и зеленчукот; телото го претвора бета – каротенот во витамин А, а е од посебно значење за оддржување на здрав вид, репродукцијата, коскените функции и функциите на имунолошкиот систем.

Негативната страна од готвењето на зеленчукот е таа што се уништува витаминот Ц. Истражувањата покажале дека со готвењето се губи 10% од витаминот Ц. Причината е во тоа што витаминот Ц е многу нестабилна молекула, брзо се ,,кине,, со процесот на оксидација, изложеност на висока температура и со варење во вода.

Зеленчукот од видот на брокула е, на пример, поздрава сирова отколку варена. Една студија од 2007 година докажала дека температурата делува неповолно на зеленчукот од видот на брокулата. Според оваа студија, температурата го оштетува ензимот мирозиназа, кој ги кине глукозинатите од кои настанува сулфорафан, состојка на брокулата која ја спречува и уништува пролиферацијата на преканцерогените клетки. Исто така, сулфорафанот е одговорен за ,,борбата,, со желудочната бактерија Helicobacter pylori, која е причина за настанок на чир на желудникот и која го зголемува ризикот од развој на желудочен тумор. Од друга страна, индолот кој го има во зеленчукот од семејството на зелката (брокула, келераба, кељ) се активира со готвењето. Тој помага во уништувањето на преканцерогените клетки пред тие да се ,,преобратат,, во малигни. Ао сепак ви е незамисливо да изедете сирова брокула, кратко сварете ја на пареа, така ќе ја обезбедите адекватната количина на индол и сулфорафан.

Вљубеничка во здравата исхрана и науката, сака да чита литература од разни жанрови и обожава медицина